Ένα θαυμάσιο μείγμα κλασσικής μουσικής, ροκ και τζαζ όπου η δωδεκάχορδη ακουστική κιθάρα δένεται με την ηλεκτρική και το πιάνο και όλα μαζί ισορροπούν κάτω από τον ήχο μιας ήρεμης, διακριτικής φωνής δίνοντας ένα αποτέλεσμα αιθέριο και γήινο μαζί, πρωτότυπο και συγχρόνως οικείο. Το θέμα του είναι οικολογικό. Εδώ ο δημιουργός επισημαίνει τον καταστρεπτικό ρόλο στο οικολογικό σύστημα του πλανήτη των διαφόρων  θρησκευτικών και ιδεολογικών συστημάτων που κρατούν τον άνθρωπο δέσμιο σε τρόπους ζωής συνυφασμένους με την σπατάλη και την καταστροφή πολύτιμων ζωτικών πόρων . (So you’ve been told:  "Increase in numbers, fill the earth"  And so you did.  You filled it, subdued it, flooded with waste.   So you’ve been told: ''Rule over the creatures that move on the ground'' Now, are you satisfied? You ruled it, you swept it, you are almost left alone.) Στο τέλος κλείνει με την προειδοποίηση  (Beware your precious friends, the Cheap and the Rubbish, waiting there patiently your grave to establish.)

Those with a brain  

Γνήσια ροκ αίσθηση παρά την ιδιόρυθμη εισαγωγή με την παρουσία του πιάνου που παραπέμπει ίσως κάπου αλλού. Εμπνευσμένη σύνθεση, κιθαριστική δεξιοτεχνία, απουσία οποιουδήποτε  είδους κλισέ μουσικού ή στιχουργικού. Ένα έργο τέχνης στο οποίο με εκπληκτικό τρόπο ισορροπούν λυρισμός και ενέργεια, γλυκιές μελωδίες και παραμορφωμένες κιθάρες, αγγελικές φωνές και ροκ κραυγές , ώριμος στοχασμός και νεανική ζωντάνια. Το Those with a brain εκφράζει τον κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο που αγανακτεί με τη σημερινή νοσηρή κοινωνική πραγματικότητα όπου αποθεώνεται η βλακεία και η ανεγκεφαλία, το νοσηρό και το χυδαίο, το φτηνό και το ψεύτικο, και όπου εχουν αναδειχθεί σε κυρίαρχες αξίες η επαιτεία, η κλάψα και η ψυχασθένεια. (How much more down can we get? How much more ugliness can take? How much stupidity and filth? Have to get out of this realm, this filthy prison to my dreams of all the fake and the cheap, of all the begging and the sick.)  Παρακάτω αναρωτιέται αν τελικά έχει εξαφανισθεί το είδος των ανθρώπων που σκέφτονται ελεύθερα, που δημιουργούν, που δεν είναι κολλημένοι σε ξεπερασμένες ιδεολογίες και κάθε είδους εξουσιαστικές προπαγάνδες. (Have they really become extinct? Those with a brain, those who create, the ones who aren’t stuck somewhere, the thinking people. Where are they?) Δεν τα βάζει με κανέναν. Δεν αναζητεί υπεύθυνους, ενόχους, κακούς. Απλά καλεί τους πνευματικούς ανθρώπους (those with a brain) να παίξουν το ρόλο τους, να βγούν μπροστά και να οδηγήσουν την κοινωνία εκεί που επιτάσσουν οι καιροί.

The visionary